قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ . « 1 » « اى پيغمبر بگو : اى مردمانى كه يهودى شده ايد ! اگر چنين مىپنداريد كه شما فقط اولياى خدا هستيد نه سائر افراد مردم ، پس تمنّى و آرزوى مرگ كنيد اگر راست مىگوئيد ! و ابداً چنين تمنّائى نخواهند نمود بعلّت گناهان و تجاوزاتى كه نموده‌اند و به خود و ديگران ستم نموده‌اند ؛ و خداوند به ظالمين داناست . » آن كسى كه به عالم غرور دل مىبندد و عالم هستى را فقط از دريچهء چشم شهوت و غضب و استثمار و تعيّن و حكومتهاى ناروا ملاحظه مىكند ، يعنى در عين جهل فرو رفته و با عالم واقع در همان متن واقعيّت فاصله گرفته ، از خدا دور شده و سر تسليم در مقام عبوديّت او فرود نياورده ، ابداً عاشق خدا نيست ؛ دعواى كاذب دارد . او از اولياى خدا نيست ، چون ولىّ ، عاشق مولاى خود است . او محبّ نيست ، چون محبّ مشتاق زيارت و لقاى محبوب است . يهود كه مدّعى هستند فرزندان برجستهء آدمند و آنها در قيامت به آتش نمىسوزند مگر ايّام مختصرى و همان چهل روزى كه تمرّد حضرت هارون وصىّ موسى را نموده و گوساله‌پرست شدند ، در اين دعوى دروغ مىگويند ؛ چون آثار محبّت در پيكرهء وجود و در شراشر عمل ظاهر مىشود و كردار ، معرّف صفات و ذات و طرز تفكّر است . آنها عاشق دنيا هستند ، مشتاق جمع‌آورى مال و ثروت‌اند ؛ و

--> ( 1 ) آيه 6 و 7 ، از سورهء 62 : الجمعة